Blog Personal fundado el 9 de Enero 2006, por:

Blog Personal fundado el 9 de Enero 2006, por:
¡Viva la Libertad de Expresión!

jueves, 31 de enero de 2008

Troula Carnavalesca Aresán e recordos do pasado

O Concello de Ares prepara varias actividades para festexar o Entroido.


Xa está preparada unha carpa na Praza da Constitución, onde se festexarán as xornadas carnavalescas.

Hai xa para este domingo unha exposición das pinturas participantes no concurso convocado ao efecto. Outro concurso de disfraces de Antroido e bailes nas modalidades de infantís e adultos, con diversos premios para os gañadores.

Hai anunciadas actividades en varios días da semana, nos que non faltarán tamén bailarinas e batucada ao máis puro estilo brasileiro.

No Casino Aresán haberá finalmente o tradicional baile de Piñata e noutros centros e entidades das parroquias están programados bailes de disfraces para nenos e maiores.
Pero hai aínda máis.


Sacarán a rúa os monecos que falabamos de "Lolo do Outeiro", e arrufados con festa e xolda de música enxebre, farán acto de presenza nos bailes infantís de Chanteiro e Cervás para acabar ruando, xa de noite, pola vila de Ares ata a madrugada.

martes, 29 de enero de 2008

jueves, 24 de enero de 2008

Política municipal de contratación en ARES


O urbanismo é, xunto coa contratación, en todolos concellos, o gran espazo escénico da corrupción municipal.

No seu labor de control e fiscalización da actividade municipal, o BNG de Ares acusa ao actual Goberno Municipal de levar a mesma deostada política de contratación de persoal que fixese o PP.

E neste senso presentou alegacións á convocatoria dunha praza para cubrir a dirección do "Centro de Información á Muller", segundo aparece no Blog do BNG de Ares.

jueves, 17 de enero de 2008

ARES: El que esté libre de culpa, que tire el primer ladrillo

El Plan de Urbanismo de Ares de 1999, ratificada su anulación ahora, se aprobó entre los grupos gobernantes PSOE-BNG y sin dar participación al PP que estaba en la oposición.

Pero, les sirvió a los Populares para ganar las elecciones y además como instrumento para el gran desarrollo, algo descontrolado, del urbanismo de Ares.

El Plan, como todos, tenía fallos en la reducción de la proporción del 5 % de las zonas verdes, en la errónea ordenación de las calles y planificación de viales que afectaban a propiedades de personas relacionadas con ediles de la Corporación y mismo con personas allegadas a los Redactores del Plan.

La anulación de ahora se debe a la denuncia del Plan por la ya desaparecida Comisión Pro-Urbanismo, apoyada por las fuerzas contrarias a su aprobación.
Pero una vez en el poder los Populares, ya querían que siguiese este plan que tanto juego les dió, con ligeras modificaciones.
Y así cuando vino el fallo de la anulación por el Tribunal de Xustiza de Galicia, se apresuraron enseguida a recurrirlo ante el Supremo.

Ahora ocurre exactamente igual.
Ante la sentencia de anulación del Plan por el Tribunal Supremo, todos se mueven para ganar tiempo y paralizar la ejecucción de la sentencia, recurriendo incluso al Constitucional.

¿Que indica todo esto?
Pues que la politica la convierten en una cosa sucia y el pueblo no cuenta.
Que el mismo Plan vale para unos y para otros, siempre que sean ganadores. Pero se tira a la cabeza del otro, cuando se está en la oposición.

Además ahora se va a proponer para su aprobación urgente por la Xunta, con alguna modificación y adaptación a las normas vigentes, del mismo Plan Nuevo que presentó Cendán hace un año, que valió 11 millones y que fué rechazado por la Xunta.
Ahora se espera su aprobación, ya con el toque de animación dado por la Consellería de Política Territorial.

¡Todo tiene arreglo cuando hay poder, influencias y dinero!
Si a un pobrete le fallan el derribo de su casa, ¡ni Dios lo salva!

martes, 15 de enero de 2008

Superpuerto Ártabros en la ría de Ares



La zona desde Ares a Chanteiro, constituye el puerto natural y de arribada de gran cantidad de barcos cuando, como ahora arrecian los temporales.

Ya los romanos conocían esta zona privilegiada y la llamaban: "Magnus Portus Artabrorum".

Este era el lugar idóneo para el Gran Superpuerto Gallego. Y no tirar el dinero, por intereses localistas en los puertos exteriores de Ferrol y A Coruña.

miércoles, 9 de enero de 2008

Urbanismo Judicializado en Ares

Aún colea el anulado Plan de Urbanismo de Ares. Y lo que vendrá .......... - Cuando las barbas del vecino veas pelar, pon las tuyas a remojar -

El Tribunal supremo desestima el recurso y confirma la anulación del Plan.
Hay que ir a un nuevo plan de ordenamiento.

Sin ese texto estratégico para Ares no se pueden cumplir trámites como la legalización del nuevo consistorio, inaugurado por los Cendán a finales del 2006, contra toda recomendación de la Xunta. Y ahora la corporación ha acordardo crear una comisión para elaborar unas nuevas normas subsidiarias, adaptadas a la última Ley del Suelo, mientras la Justicia no les da la razón.

Ante este hecho, el Concello ha buscado el consenso con todas las fuerzas políticas para tratar de solucionar un asunto que puede llegar a paralizar el urbanismo local.

Pero el Alcalde, al carecer de una mayoría gobernante, tiene que hacer florituras ante las administraciones, que afortunadamente tiene de su mano, para ir arreglando la "desfeita", todos Juntos y Revueltos.

jueves, 3 de enero de 2008

PRESUPUESTO 2008, BIPARTITO PSOE-PP Y CONTINUISTA


ARES

PRESUPUESTO 2008, BIPARTITO PSOE-PP
Y CONTINUISTA.

Tal y como ya lo teníamos pronosticado, a la vista del no funcionamiento del "pacto natural" que propició la investidura de Julio Iglesias como alcalde, el Presupuesto 2008 aprobado es de tipo continuísta y condiciona y plasma el proyecto futuro del gobierno.

.
Segun los medios informativos, el 70 % de los 6,5 millones de euros va fundamentalmente destinado al pago de las deudas que dejó Cendán en la construcción y amueblado del "ilegal" Novo Concello.
Algún resto pasaría también por el saco de la avaricia que causó el enfrentamiento fraticida.

.
Queda un 30 %, del que habrá que sacar las partidas para sueldos, salarios, mantenimiento, varios, etc., ....Por lo que poco se puede disponer para cumplir el programa.

El grupo gobernante minoritario, al no tener siquiera un "acuerdo de mínimos", tiene que arrimarse a alguien para buscar apoyos en la aprobación de los temas puntuales y cae en los brazos de la mayoría que, aunque sea por abstención, le dan los pringados en el anterior mandato.
.
Sacando éstos en compensación, el beneficio del lavado de imagen y preparándose para el asalto futuro, sin que nadie les recuerde sus tropelías del pasado.

¡ La política es, cada vez más, el arte de engañar al pueblo !

viernes, 28 de diciembre de 2007

CHANTEIRO - ¡ Maricón o último !

ESTRADA DE CHANTEIRO - ¡ Maricón o último !

Chanteiro é un núcleo de poboación onde hai que ir expresamente. É dicir, que é como un pequeno finisterre onde a terra termina e comeza o ancho océano.

Mais aló xa non se pode avanzar, se non é a través do "Atlántico que vén gozar a Chanteiro". Isto quizá sexa un dos encantos deste rinconciño, xunto coa beleza natural e a tranquilidade e paz de que sempre gozamos.

Poida que, debido a ese illamento periférico ¡ Chanteiro sempre foi o gran esquecido!.

Os servizos chegan tarde e arrastro, como adoita dicirse. Cando xa se gozan desde tempo noutros lugares acórdanse, desde o centralismo, que ¡Chanteiro tamén existe!.

Agora parece que toca algo. Polo menos fálase de: Estrada, Saneamento, Traída de augas, ADSL, paseo de praia, aparcadoiros, abrir camiños, .... . Cando xa teñen isto todos os demais lugares.
.
Pódese facer un pequeno relatorio mental dos últimos servizos.
O eléctrico, chegou a Chanteiro despois de anos que xa funcionaba en Cervás, por citar o lugar máis próximo e da mesma parroquia.
.
Pero aínda entón chegou a medias: En Cervás había luz de día e en Chanteiro soamente de noite. De sol a sol.
Tampouco alumeado público, e a tensión que chegaba aos domicilios era tan baixa, polas perdas da liña, que había que usar lámpadas de 80 voltios, pois os 125 voltios, nunca mellor devandito brillaban pola súa ausencia.
A corrente eléctrica diúrna conseguiuse a finais da década dos sesenta e tamén con moitas deficiencias.
.
Por esas datas, ano 1965 establecíase o servizo de transporte público "Ideal Galego".
Tamén se colocaba un buzón de Correos para depositar o envío de cartas.
.
¡Todo isto a base de reclamacións e facer denuncias nos xornais!
.
Teléfono público en cabina en "Casa Juan", conseguiuse despois de 1975.
E xa rede de liñas telefónicas para usuarios, avanzados os anos oitenta.
Despois de intensas xestións da Asociación de Veciños "Os Castros", que implicou ata que houbese que facer cambios no nomenclátor, por que Chanteiro non existía. (Teruel, si).
.
O primeiro asfaltado da estrada veu tamén por esta época, avanzados os setenta. E a sinalización uns anos despois.
.
Nunca houbo en Chanteiro un Edificio Escolar, como tiveron os demais lugares.
Dábase clase aos nenos en pisos particulares.
Unitaria de nenas en casa de Chirola e unitaria de nenos non Monteiro, á beira dá casa de Benedicta.
Despois viñeron as concentracións escolares en Ares.
.
O que si houbo en Chanteiro e sen pedilo, foi un Coto de Caza, con repoboación cinexética e proliferación de coellos que fixeron enormes estragos nas plantacións.
Os estragos e desfeitas facíanos tamén os cazadores. ¡Perigo saír de casa os días de caza!. Perdigonazos en melóns, remolachas, árbores e fiestras.
.
¡Canto custou clausurar ese coto, detrás do cal estaban personaxes non chanteireses, pero con peso específico no réxime ditatorial - ICONA -.
.
¡Tampouco se pide agora a EDAR, ......, pero vén !
Haberá contraprestacións?

¡¡Chanteiro, o saneamento primeiro....!!
¿Foto de 1950/1?

Romayo:
Vuelvo de la Plaza de Colón después de celebrar la jornada en defensa de la familia cristiana, donde disfruté de unas horas de intenso y nostálgico gozo. Poco después, ya en casa, y posiblemente arrastrado por la emoción del acto, viví uno de esos momentos sublimes que acontecen de forma muy escasa en la vida de una persona. ¡¡Loado sea Dios!! Y, en parte, tú fuiste el artífice de ese momento mágico. De ahí este mensaje para darte las gracias.
Venía dándole vueltas a lo que supone hoy la familia para nuestras vidas y, sin pretenderlo, vino a mi cabeza un relámpago, un fugaz recuerdo de Chanteiro, la breve aldea de mi niñez, mis primeros recuerdos familiares y vivencias infantiles. Mis primeras letras. Mis primeros amigos o, al menos, condiscípulos.
Al reparar en mi ordenador sentí la necesidad urgente de conectarme a tu página y allí, por casualidad, leí ese corto resumen de como se fueron consiguiendo esos avances, esas mejoras que, dicen, nos hacen ahora la vida mas fácil.
No creo que te acuerdes de mí. Yo si puedo evocarte, porque en mi despacho pastoral tengo una foto amarillenta en la que tú y yo estamos en la primera fila. Yo allí, entre los dos Rodeiro, sino recuerdo mal los últimos apellidos. Seguramente tendrás algo más de luz sobre mi persona si te digo que yo viví en una casita enfrente de la del señor Chirola a quien tú citas en tus notas.
Pero no divaguemos, que esto es un contacto de agradecimiento sentimental. Años 50. Siglo pasado. Carretera de piedra con charcos. Caminos embarrados. Senderos alternativos para no mojarse. Playa sin carretera. Empinada vereda de cabras para ir a Mugardos. Retretes. Ausencia de coches. Un par de bicicletas. La camioneta de Montefaro. Carros de una y dos vacas. Nadie en la playa. Establos dentro de las casas. Pan escaso. Carnes y frutas ausentes. Atractivos, para nosotros, caramelos de colores derretidos por el sol en el escaparate de Filomena. Una onza de chocolate en la cantina de Peinado... Y solo van allá cincuenta años. Cincuenta puñeteros años.
Estuve ahí este verano. Los avances, como tú dices, son increíbles para la mentalidad de los niños que fuimos, no tanto por lo que se consiguió sino por lo poco que, entonces, teníamos.
¿Sabes?... Creo que solo hay dos cosas que funcionaban en nuestra niñez mejor que ahora:
a) El servicio de Correos.
b) La convivencia y comunidad de aquellas familias. Cada una con su casa, sus huertas... y sus muchos problemas, pero con vecinos a quienes acudir. Vecinos capaces de afrontar tareas en común y cooperar. He ahí tu otra nota sobre la Sociedad Ganadera.
¡¡Cuanto hemos perdido, Dios mío!!
Algunas veces pongo a mis jóvenes un ejemplo de esa querida aldea: -A ver, ¿quien sabe como se llaman los habitantes de Badajoz? Algún chaval me responde suspirando: -Don Luís, yo conozco a algunos pero a todos no. Y yo le replico con una sonrisa: -Pues yo, de niño, viví en un pueblo cercano a Ferrol y llegué a conocer los nombres de todos los vecinos... Uno por uno.
Paz y amor, Roberto.

Feliz Año Mariano 2008

31-12-2007

P/D.-
Vagamente Recordado Luis:

Foto a la que creo te refieres y que también conservo. Creo reconocerte en ella, por los comentarios que haces en tu escrito y que agradezco muy sinceramente.
¡¡ Xa choveu !!
Romayo de Chanteiro