Blog Personal fundado el 9 de Enero 2006, por:

Blog Personal fundado el 9 de Enero 2006, por:
¡Viva la Libertad de Expresión!

miércoles, 20 de junio de 2007

Carta abierta al alcalde de Ares

En alta mar y al alba del 16 de junio 2007

Apreciable Julín de Ares:
Si dentro de unas horas, cuando tomes el codiciado bastón en tus manos, eres capaz de comprender que cualquier aresano puede desempeñar ese cargo tan bien como tu y que eres alcalde por designio de la suerte y tambien, quizá, por los trabajos y meritos de los que te siguen en esa lista cerrada...
Si hoy piensas que te debes a los aresanos mas débiles, a los niños y jovenes con escaso horizonte, a los humillados por las injusticias, a los mayores e impedidos, a los que se ven obligados a tomar un taxi por las deficiencias del transporte colectivo, a los que a duras penas pueden preparar la comida en su casa y no te debes a los de tu partido ni a quienes trafican con el cemento y con las recalificaciones...
Si esta mañana aclaras a donde quieres llevar en el futuro el fiel de la balanza de los dineros municipales, repartiendo sabiamente lo que corresponde a fiestas, esparcimiento y promociones políticas encubiertas y lo que pertenece a los vecinos más menesterosos que sienten el aguijón del hambre en su cuerpo...
Si hoy percibes que tu pueblo es para ti aún más sagrado de lo que en la antigüedad fue el lugar de Lubre. Que Ares es el fruto de cientos de años de convivencia, de emigraciones judías y catalanas, de ilusiones y, tambien, de tantos y tantos días rotos, pero no es ni mas ni menos que la localidad vecina donde otros políticos tambien luchan por la vida y con quienes estás llamado a entenderte...
Si todo lo que sueñas para Ares, que lógicamente será bueno, eres capaz de ponerlo en cuestión cuando otros, ajenos al Partido, te demuestren razonablemente que hay asuntos mas urgentes y carencias que claman por una solución prioritaria, y estás decidido a no ejercer el "ordeno y mando"...
Si recuerdas que las vacas anoréxicas pueden llegar en cualquier momento y te muestras convencido de que no necesitas cambiar de coche y mucho menos de casa aunque alguien, bien intencionado, trate de convencerte de que el cargo exige una imagen digna (¿O es que no la tenías?)...
Si esta mañana no caes en la trampa de pensar que tu profesión es la política y que lo que importa es hacer meritos para el partido para que, en pago de aquellos servicios, te incluyan en las listas de los retirados en Bruselas, como ya pasó...
Si hoy, después de prometido el cargo, estás pensando en salir por la Avenida de Saavedra Meneses, igual que cualquier sábado, con los mismos amigos y las mismas costumbres, consciente de que el señor alcalde ha de pagar, de su bolsillo, la primera ronda, quizá, esta vez, en "Los Nanos", por aquello de dar ejemplo estrechando lazos...
Si esta mañana, al afeitarte, te miras en el espejo de Rivera Arnoso renunciando a su acta de concejal y no te olvidas de que otros no tienen la dignidad de hacerlo aún no ignorando que son ellos mismos la causa de sus repetidas derrotas...
Si tienes capacidad de olvidarte de las necias consignas partidistas y dedicas tu tiempo a discernir la proporción en que Ares puede ser turística, pescadora o industrial, poniendo los medios para ello y no te pliegas a tus mandos compostelanos a la hora de negociar en nombre de Ares, como está pasando con el ferrolano tema del Puerto de Caneliñas cuyo espigón sur afecta a tu territorio municipal o a la patata caliente del Monasterio, donde todo dios habla del edificio ocultando ladinamente donde están los libros que fueron de su biblioteca...
Si durante el día de hoy, mas que en aquellos que dentro del partido se dicen amigos y te auparon como candidato, piensas en tus padres, en aquellos primeros maestros que te desasnaron, en el amigo que te prestó el primer libro, en la pandilla con la que aquí mismo hacías tu vida y, ¡Ay!, hace tanto tiempo que no abrazas o quizá ni saludas ya, en tus compañeros de Facultad, en cuanto aprendiste en tus salidas de estudio a Hispanoamerica, al Norte y a Italia, viajes que te potenciaron como profesor, en las intrascendentes charlas de aquellas comidas rápidas en los chiringuitos seudo italianos de Área Central, que tambien tuvieron su merito...
Si amaneces el domingo con una lista de quienes están llamados a ser tus estrechos colaboradores, lista que habrás meditado en el profundo convencimiento de que lo fundamental es el equipo...
Si tienes valor para enmarcar esta carta y colgarla en lugar visible de tu despacho de regidor, para repasarla de vez en cuando...

Si cumples todo esto, Julio, serás un buen alcalde de Ares.
Más que eso, querido doctor Iglesias, ¡¡serás UN BUEN HOMBRE!!

Correo enviado a "A Voz de Chanteiro", firmado por "Yo no me acuerdo" - nosemeocurrenadahoy@hotmail.com

lunes, 18 de junio de 2007

Llegó el recambio a la Alcaldía de Ares

Señoras y señores Concejales, amigas y amigos, compañeras y compañeros, vecinas y vecinos y también, como no, a mi familia:

Este es un momento especialmente importante para mí. Tomar posesión como Alcalde de mi pueblo es un gran honor.

Es, además, una enorme aspiración por la que sacrifiqué, sin dudarlo ni un momento, otros recorridos políticamente no menos importantes, pero personalmente, también sin duda alguna, mucho menos atrayentes. Pero tomar posesión como Alcalde de Ares es, también, una tremenda responsabilidad.

Las aresanas y los aresanos, especialmente los más jóvenes, decidieron en las urnas, el pasado 27 de mayo, que en Ares debía producirse un cambio. Un cambio, por lo demás, doble. Por una parte, en cuanto al signo político del grupo de gobierno; y, por la otra, negando la mayoría absoluta a todos los grupos políticos.Esa decisión de los votantes implica que, necesariamente, deberemos llegar a acuerdos para que nuestro pueblo sea gobernable, y obliga por tanto a que el talante, tanto del equipo de gobierno como de la oposición, sea el del diálogo, el del debate constructivo y el del consenso, poniendo siempre los intereses ciudadanos por encima de los partidistas.

En ese sentido, tiendo desde aquí la mano a todos los grupos políticos en general, pero particular y especialmente al BNG, cuyos dos votos en este Pleno hicieron posible mi investidura, a falta de tan sólo 25 votos para que la lista socialista fuese la más votada.Sé de nuestras distancias, tanto en lo personal como en lo político, pero también sé que nuestra altura de miras, resultado de la más íntima convicción de una vocación de servicio público y de dedicación y entrega a los intereses de los demás, nos puede poner, si hacemos un mínimo y a la vez recíproco esfuerzo, en la senda común que traerá un inigualable horizonte de justicia, solidaridad y prosperidad para nuestro pueblo.

El electorado se ha pronunciado claramente por un cambio expresado a través de una mayoría de progreso. Esto significa que nuestras decisiones no deberían dar la espalda a todas las vecinas y vecinos que con su voto, a favor de uno u otro de nuestros dos partidos, exigieron que sean los valores de progreso los que presidan la acción de gobierno.

Es evidente que los programas de nuestros dos partidos no coinciden en un cien por cien. Pero también es cierto, y eso es lo importante, que en las cuestiones fundamentales creo que estamos de acuerdo.En cualquier caso, los socialistas asumimos, desde ya, la plena responsabilidad de gobernar. Dadas las circunstancias actuales, de momento lo haremos solos, pero si es posible una coalición, la asumiremos y cuanto antes mejor. Y si no es posible, pues gobernaremos en minoría, como ya hicimos en Ares en ocasiones anteriores. Cualquiera que sea el caso, siempre lo haremos dando muestras tanto de generosidad como de corresponsabilidad hacia el resto de los grupos políticos, cuyas aportaciones y participación serán, además de agradecidas, fundamentales. No digo todo esto de forma gratuita. Lo hago desde la convicción de que las decisiones de nuestras vecinas y vecinos han sido sabias y que, tras una etapa de crispación, debe llegar a Ares una época de diálogo y de colaboración.No quiero extenderme más en estos momentos.

A partir del lunes será la hora de sentarse y de llegar, si es posible, a acuerdos de gobierno o, llegado el caso, a acuerdos puntuales. Y si no es posible llegar a ningún tipo de acuerdo, pues no pasa nada, porque en todo caso serán los votos de toda la Corporación los que tomen las decisiones. Siendo así, los socialistas sólo esperamos y deseamos que siempre sea en el mayor interés de nuestro pueblo.Por último, felicito a todas las vecinas y vecinos por su ejemplar comportamiento, símbolo de madurez democrática, y también a todos los Concejales electos, a los que invito, desde ya, a trabajar juntos por Ares.

lunes, 11 de junio de 2007

“A Voz de Chanteiro”, sente a marcha do Alcalde Cendán.


“A Voz de Chanteiro”, sente a marcha do Alcalde Cendán.
Sí, así como soa.
Porque de vez déixanos orfos de noticias sobre corrupcións, prevaricacións, rumores e sucesos curiosos que viñan constituíndo xa “o pan noso de cada día”.
O derradeiro foi o seu “bastón personalizado” e que non escandaliza xa tanto, porque estamos curados de espanto e sabendo xa tamén, ademais de que pé coxeaba ...pois necesitaba a axuda dun bastón.

Finaliza unha etapa negra de corruptelas, prevaricacións e incumprimento das leis. Etapa na que actuaron ao unísono o Alcalde e a súa camarilla. Porque diso non se libra nin o seu irmán o "Nano Aspirante" nin o equipo de goberno.
E, salpica tamén a outros administradores funcionarios e técnicos municipais, pola non advertencia, cando non complicidade nas ilegalidades cometidas.
Algo se irá sabendo no futuro. ¡O millor teñan "barra libre" onde hai escaleiras ?
Acabamos, recentemente estes días, de ter novo coñecemento dun caso xa comentado nestas páxinas chanteiresas.
É en relación coas licenzas de apertura a establecementos de uso público que non cumpren a normativa de accesibilidade e que foi instado o Concello pola Xunta a que fixese valer as súas competencias de disciplina urbanística.
O Alcalde nunca fixo caso destas admonicións. Pero, nin á Xunta cando a presidía Fraga, nin tampouco co actual Touriño.
Ao recordarllo él dicía que non facía caso a ninguén. Só parecía responder ante Deus e a Historia. (Tivo bo mestre de exemplo).
Pois o asunto éste, en relación con denuncias sobre falta de accesibilidade di así nunha nota da Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar de data 28 de maio pasado:
A Comisión Técnica de Accesibilidade en reunión celebrada o pasado 24 de abril de 2007 acordou por unanimidade darlle traslado das denuncias á Dirección Xeral de Urbanismo da Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transporte, por entender que a situación excede das competencias desta Comisión, posto que o sistema de responsabilidades establecido no artigo 39 da lei 8/1997, de 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia (DOG nº 166, de 29 de agosto) implica que o Concello correspondente exerza previamente as súas competencias de disciplina urbanística.
Aquí achegase a copia do escrito remitido á Consellería de Política Territorial con data 9 de maio de 2007.

viernes, 8 de junio de 2007

La Corneta impide a Cendán lucir su Bastón Personalizado con Oro


< Clic - Pincha foto para agrandar
LA BIBLIA: "Al septimo día, llevando el Arca de la "NUEVA ALIANZA" y tocando las trompetas, se derrumbaron los muros de Jericó en la Tierra Prometida (Palestina).
_
Endiosado es el que no quiere rebajarse a igualarse a los comunes, tiene que hacer algo para destacar.
Puede ser un Palacio Municipal inaugurado a Fiesta de Gala o un bastón con incrustaciones de oro guardado en un cofre de taracea (embutido hecho con pedazos menudos de chapa de madera en sus colores naturales, o de madera teñida, concha, nácar y otras materias), junto con un collar y varias medallas.

De ahí que - Según Diario de Ferrol -, Cendán se muestre contrario a desprenderse de uno de los símbolos que fue elaborado ex profeso para ese acontecimiento, el bastón de mando. Se trata de una pieza elaborada en madera noble y con algunas incrustaciones en oro, como la boquilla adornada con el escudo municipal y con el nombre de la persona que hizo posible la obra, Manuel Cendán Fernández,alcalde de Ares.
El bastón está recogido en una caja de taracea, con elementos muy similares a los que también existen para guardar el collar del alcalde y la medalla que, con motivo de dicha inauguración, recibieron todos los ediles de la corporación que les tocó vivir tal multitudinario acontecimiento.

De la noticia dada ahora a conocer por Cendán ante su pronta despedida, se desprende que desea llevarse esos atributos, pagados de las arcas municipales como si fueran de su propiedad y abonados de su peculio.

Es a lo que conduce llevar tanto tiempo en el poder, que se confunde lo público con lo privado. Menos mal que hubo renovación y limpieza.

Siempre es bueno el cambio, y si fallan ....... pues otro. ¡Que pase el siguiente!.

Tiene una buena ocasión el Alcalde en Funciones para lucir ese Bastón con incrustaciones de oro en la Procesión del Santismo, que recorrera las alfombradas calles de la villa este domingo 10 de junio.
Aunque quizá "in mente" le gustaría una despedida, con fiesta-comilona estilo "Paco Vázquez", tocando el pasodoble "Suspiros de España" y "Adiós con el corazon ....". Lo que le agradaría también a sus aduladores y "fans" que con él iban "sacando tallada".

lunes, 28 de mayo de 2007

Posible alcalde do Bipartito en Ares


"A Voz de Chanteiro" fai unhas datas, xa mostraba un bo olfacto cando auguraba o que podería ser o recambio e substitución necesaria no Concello.
Noraboa e parabéns a veciñanza de Ares, que fixo un bo esforzo para impoñerse, aínda que sexa con pequeno marxe, a unha maioría caciquil de fondo arraigamento na vila dende tempos atrás.
E con moitas reminiscencias feudais, que se viron incrementadas co poder franquista. Dicimos na vila, porque nas parroquias de Cervás e Caamouco xa respírase doutro xeito e aí están os resultados dás furnas para demostralo.

As novas incorporacións de xente que fixo aumentar o censo, tampouco quizais traian aires aperturistas, porque tratase mais ben de clases privilexiadas (compran pisos de moitos quilos), a quen os rexedores caciques outorgan prebendas e facilidades con tal de conseguir eses votos para a súa causa.

Por iso é máis importante este trunfo dás listas progresistas PSdG-PSOE e BNG que están condenadas a entenderse, polo ben do pobo.

Experiencia xa teñen de etapas anteriores, do funcionamento doutros concellos e da propia Xunta de Galicia.
¡Pois adiante!. ¡¡Non nos defraudedes!!
** Ide pensando, para facer máis **

miércoles, 23 de mayo de 2007

Llegó a Ares la ciberpolítica y videocracia


Estamos en los últimos días de campaña y los candidatos tratan de arañar hasta el último voto.
Hemos constatado que esta ha sido la campaña con más información y opinión usando
las nuevas tecnologías de la información y comunicación en este Concello, como en todos en general.




La ciberpolítica se desarrolla con paso lento pero firme en un camino sin retorno a la manera de entender la política, tal y como se hacía sólo dos o tres años atrás.

En plena campaña electoral para las municipales del día 27, los candidatos apuran todas sus posibilidades, y la red es este año una de las opciones con más devotos tanto por la facilidad para llegar a los votantes como por la cercanía que permite y, sobre todo, por la rapidez con la que llegan los mensajes.
Basta con entrar en su página web para acceder a su programa electoral, a sus propuestas e incluso al blog personal del candidato, un lugar en principio ideal para dejar constancia de nuestras opiniones.

Aunque no todas las formaciones políticas usaron estas tecnologías, podemos constatar que se abrieron algunos Blogs personales de los candidatos y sus partidos a nivel local.
Algunos editaron Videos en DVD y también colgados de YouTube.
Se hicieron proyecciones virtuales de las promesas electorales y hubo participación en Foros y Webs.
Fue un buen comienzo y salud democrática el empleo de estos sistemas. ¡ Lástima! que cumplidos sus objetivos con las elecciones, se cierren ya o no se atiendan estes útiles medios de comunicación con los ciudadanos.

La Campaña MunicipAres 2007, tuvo tambien su coña y show drama-humorístico con el "Affaire de los Hermanos Cendán" y que mereció la atención de diversos medios de comunicación locales, regionales y estatales ( Cadena SER, El País, El Mundo, La Vanguardia, "Espejo Público" de Antena-3 TV, y algún "Tomateo" más ).

¡¡Era la guinda que nos faltaba para completar esta campaña!!

jueves, 17 de mayo de 2007

Si los gemelos pactaran, el Alcalde de Ares sería Luis Cendán

Sigue la coña a nivel estatal y local.
El Nano Listo y el Otro, amenizan la Campaña Electoral, según crónica de "El País".

Y la "Revista FerrolHoy" presenta los gemelos Cendán como dos pistoleros del Oeste ante la imagen de un Ayuntamiento que se anuncia como "Casa Cendán,*Os Nanos*: cafés, vinos, comidas y políticas caseras".

Despues del paso dado, con todo el drama familiar detrás, solamente Luis podría rentabilizar el posible pacto entre ámbas candidaturas, caso de sumar una mayoría. Aunque la suya fuese la que tuviera peores resultados.
Es el que se juega el todo por el todo. El que promovió la escisión por su ambición y es lógico que siga con su empeño hasta el final. El pulso lo debe ganar él o ninguno.


La Vanguardia se hace eco nuevamente del caso de "Los gemelos de Ares que compiten por la Alcaldía" en partidos distintos pero de la misma raíz.
En el artículo del diario catalán "La guerra de los gemelos gallegos en Ares" se dice que: El alcalde Manuel Cendán no descarta negociar con su gemelo: "Yo estoy dispuesto a pactar lo que sea en función del resultado, pero confío en que no haga falta".
El culebrón ya fue bastante ventilado y quedan pocos días para llegar al acto final.
El desenlace, como en los dramas clásicos, será el día 27.
Pero dos días antes, como una premonición, y coincidiendo con las elecciones municipales/autonómicas en nuestro país, Notro Films estrenará "2 RIVALES CASI IGUALES", película que se estrenará el próximo 25 de mayo. Una comedia crítica y ácida sobre la política en la que, a veces, las apariencias engañan.

Sipnosis:
En una época en la que las diferencias en política, cada vez se estrechan más y más y la gente comprende cada vez menos a los políticos, un “pequeño” suceso va a desestabilizar el tranquilo devenir diario de este hermoso paraje en particular y, por extensión, del paraje nacional…
Si ya el país se encuentra confundido ante la oferta política existente, el decidir entre dos hermanos gemelos, aparentemente iguales, no se lo va a facilitar.
¿Son iguales? Se pregunta la gente: ¿Su oferta no es la misma? ¿Los mismos perros con diferentes collares?.Esta es la historia, comedia coral, crítica y ácida con la política, con grandes sentimientos, en la que a veces las apariencias engañan…

jueves, 3 de mayo de 2007

¿Hai un pacto para a corrupción? - De forma tácita, poderiamos dicir que si.


¿Hai un pacto para a corrupción?
De forma tácita, poderiamos dicir que si.


O que non hai é un pacto contra a corrupción.
Polo que semánticamente, a unha oración negativa virtualmente oponse expresamente unha afirmativa.

Todos recordamos a acusación que Pascual Maragall largou a CIU: "o que vostedes teñen é o problema do 3 por cento". Que en moitos lugares esta porcentaxe elévase máis que a o cubo.

Xa nos primeiros tempos da democracia, empregáronse as comisións sobre o urbanismo para financiar aos partidos políticos. Por aquela época os militantes aínda tiñan ideais, crían na utopía e desexaban cambiar unha sociedade que saía do túnel da ditadura.
Pero a corrupción chegou tamén aos partidos.Os partidos xa non se nutriron de xente que loitou pola democracia e as liberdades. Se fixo unha entrada masiva de oportunistas e "cambia chaquetas" sen ideal algún, que vían na política unha forma de medrar e situarse.
Entón as comisións pasan xa ao bagaxe do persoal. Enriquecemento fácil. Se inventa o "Pelotazo". O mesmísimo ministro Solchaga o fomenta.

Agora o "Pelotazo" está xa legalmente? recoñecido como unha operación económica que produce unha gran ganancia fácil e rápida, unha operación puramente especulativa. Grazas a moitos granuxas, concelleiros, asesores xurídicos de urbanismo e empresarios traficantes de chan. A nobre disciplina da planificación do desenvolvemento das cidades foise convertindo en materia baixo sospeita e campo de cultivo municipal de todo tipo de bellaquerías e vilezas, precisamente por recalcificar os terreos como urbanizabeis.
Ata a Real Academia Española non tivo máis remedio que incluír unha nova acepción,a cuarta, á palabra "Pelotazo". Fíxoo no seu avance da vixésima terceira edición.

Ademais, está ben visto e admirado por parte da "papanatería".
Do mesmo xeito que se admira tamén aos que van contar "cousas" nos programas lixo e do tomateo da TV. Son os "famosos" de agora, os "listos", os do "pelotazo", "gansters" e "traficantes".
Son os exemplos e modelos a seguir..... Quo vadis?, masa de espectadores papanatos.

Os partidos que non cheiran poder son os que denuncian os casos. Os que o teñen, aspiran ou son alternativa, ... calan. Existe como un pacto de honor: "Hoxe por ti, e mañá por min".

Os escándalos de urbanismo que estamos coñecendo neste tempo son a consecuencia da magnitude e extensión dos poderes públicos de que gozan os electos locais, de o financiamento dos partidos políticos e dun clima xeneralizado no que o diñeiro, o poder e a notoriedade campan ás súas anchas, sen límites e sen controis, polo que se ve, eficaces.

Quen elimina a tentación refolle o pecado, ¿non sería pois bo, retomar o asunto e establecer por consenso unhas normas de conduta dos cargos públicos, unha vixiada transparencia das súas contas bancarias, unha especial atención aos sospeitosos enriquecementos súbitos, e todos os mecanismos existentes e de comprobada eficacia para loitar contra a corrupción?
E se metemos no mesmo saco de bos propósitos a sempre aprazada reforma do financiamento dos partidos políticos para que nunca se vexan obrigados a botar man de mecanismos espurios para subsistir, creo que nos quedaría a faena redonda.

Sempre pensamos que na dereita cabía de todo. Só lles une intereses, carecen de ideais para traballar por unha sociedade máis xusta.
Pero a traxedia alcanza aos progresistas, ás chamadas esquerdas que en teoría debesen ser as decentes e cremos que o son ata que tocan poder.
A historia recente confírmao, ¡miúdos pelotazos!, ... e todos a tapar, encubrir, que non se saiba, ..... É a corrupción con tapadeira.
Cando aquí o que debese é lucir a transparencia. Ao menor indicio expulsión, limpeza, ...., porque se non, nos contaminamos.
Xa sabemos o das mazás podrecidas.

Non queremos ser catastrofistas, pero isto é o máis doloroso. Que alcance a corrupción aos que confiamos para transformar e facer unha sociedade máis xusta e equilibrada.

É coma se cometese un delito un da nosa familia. Amólanos e doe máis que si fóra outra xente, da que xa non esperabamos nada.
É por iso polo que se lles pide que: ¡Non nos fallen!!

A detención da Pantoja, pode ser unha simple distracción.

viernes, 13 de abril de 2007

El alcalde Cendán acaba como él mismo pronosticó: ¡¡ A toque de corneta !!




DECLARA ANTE EL JUEZ EL FUNCIONARIO RESPONSABLE DEL EMPADRONAMIENTO EN ARES

Jesús Vilasánchez Martínez, conocido funcionario municipal administrativo, que trabajó desde muy joven y toda su vida en el Ayuntamiento de Ares, declaró extensamente en el Juzgado sobre los empadronamientos irregulares en la causa que se sigue contra el Alcalde José Manuel Cendán y otros miembros populares.

jueves, 12 de abril de 2007

O BNG de Ares, presenta para Alcalde un "Dinosauro Político"


Manuel Rodríguez Doval volteará a ser o candidato.
Presentación martes 17 no Hotel "Vila de Ares".

E un veterano xa da corporación. O mellor preparado para as lides políticas, que non deixa a nade impasible: e adorado ou odiado.

Irrompe na política municipal como candidato do BNG nos comicios do ano 1983.
Nas seguintes eleccións do 1987, consigue Doval a Alcaldía de Ares nunha sorpresiva votación secreta de candidatos, obtendo 6 votos (3 do BNG e outros 3 de Alianza Popular).
Os Populares fixeran esta xogada para impedir que volvera a gobernar Rosa Miguélez do PSOE, que era a candidatura mais votada.

Rodríguez Doval colaborou en outros gobernos socialistas de Vilasánchez, hasta a irrupción de Cendán co PP, que aproveitou os líos do Plan de Urbanismo que tanto xogo lle fixo despois para o "mangoneo" de Ares.

"Manoliño" Doval manexa como nade os instrumentos políticos: declaracións, mocións, roldas, denuncias e notas de prensa. Participa en tódolos actos culturais, populares, festivos, foros e tertulias.
Domina con desparpaxo o megáfono, micrófono, cámara e demais aparellos mediáticos.

Nos derradeiros anos foi a auténtica oposición. Non en vano "Os Nanos" temeron sempre que lles levantara as súas trapalladas. E intentaron sempre ir a por él ou a súa muller. O alcumaron como o "sinistro personaxe Manoliño".

Foi tamén Deputado Provincial, e ostenta cargos representativos dentro do seu partido.
En definitiva o candidato que presenta o BNG e un auténtico e valioso político a tempo completo.

Pero claro, todo isto que parecen loubanzas teñen tamén os seus inconvintes. Sober de todo nos tempos que corremos, nos que a "clase política" con bastante merecemento e menosprezada e desprestixiada polos seus comportamentos e corrupcións.

E tamén esencialmente, por constituír unha forma e medio de vida. E dicir, a profesionalización que lles obriga a defensa da fidelidade aos seus líderes, estean ou non equivocados e as políticas sexan mais ou menos conforme o intres xeral.

E unha mágoa que o BNG non soubera ou puidera atopar renovación. Todo elo sen menoscabo de recoñecer a valía de Rodríguez Doval.
Pero, .... a xente quere ver cambios.
====================
Según Radio Pirenaica / Macuto, tamén "Nueva Alianza" fai o seu primeiro acto electoral.