jueves, 19 de marzo de 2015
jueves, 29 de enero de 2015
PLATAFORMAS Y AA.VV., PIDEN SEGURIDAD PARA LA CARRETERA DE CHANTEIRO
Recordando la AA.VV. "OS CASTROS" de Chanteiro - Cervás




Érase una vez,...... en que en España "reinaba" por la "Gracia de Dios" un sanguinario dictador llamado Caudillo Franco.
En los pueblos el alcalde, siempre adicto al régimen del Movimiento Nacional, los nombraba el Gobernador Civil Provincial.
Por los años 1.970 y pico, los vecinos, aprovechando los resquicios de una tímida apertura en la constitución de Asociaciones, empezaron a crear las
Asociaciones de Vecinos.
En nuestra parroquia de Cervás, fundamos la denominada "AA.VV. OS CASTROS de Chanteiro - Cervás", para reivindicar las necesidades locales de los lugares
periféricos. Porque los servicios municipales eran siempre muy centralistas y se volcaban solamente en el núcleo principal, en este caso la villa de Ares.

Con entusiasmo, dedicación y trabajo conseguimos hacernos oir y entre otras mejoras que logramos pueden citarse:
- La Escuela de Párvulos de Cervás.
- El Servicio Teléfonico domiciliario.
- Disolución del Coto de Caza.
- Mejoras del Alumbrado.
Y algunos otros más.
Con la llegada de las Corporaciones Democráticas, la función de éstas AA.VV. ya no fué tan necesaria y la nuestra acabó por finiquitar, sin darle disolución legal.

Ahora, nuevamente surgen Plataforma Estrada Ares-Chanteiro y también ya hace unos cuantos años la nueva AWCH (Asociación Vecinos Chanteiro)
que al no actuar coordinadas en asuntos como CARRETERA DE CHANTEIRO, olvidan algo tan fundamental como: "LA UNION HACE LA FUERZA"
La actual AWCH hace públicas los siguientes escritos:
Www.vecinosdechanterio.org
vecinoschanteiro@gmail.com
Tlf. 620216551
Outeiro nº 4. 15625Chanteiro-Ares
Nº de rexistro: 2009/013667-1(AC) Páxina1 de 1
COMUNICADO DA XUNTA DIRECTIVA DA A.VV. DE CHANTEIRO
Con motivo dos acontecementos posteriores ó desgrazado accidente acontecido recentemente na estrada Ares-Chanteiro, a Xunta Directiva da Asociación de Veciños de Chanteiro quere manifestar o seguinte:
- Como non pode ser doutro modo, lamentamos profundamente o accidente que ocasionou unha vítima mortal. E tamén respectamos a intimidade e a dor da familia afectada.
- A Asociación de Veciños de Chanteiro, legalmente constituída dende decembro de 2009, leva dende ese ano solicitando a todas as Administracións competentes que se tomaran medidas preventivas para garantir a seguridade viaria nesta estrada e en todas as outras vías de Chanteiro. Se fixo a raíz da construción da EDAR, polo tránsito de maquinaria e vehículos pesados; se fai cada ano (e varias veces) polo estrado dos arcéns sen desbrozar; se fai durante o inverno polas condicións meteorolóxicas e no verán pola maior afluencia de visitantes á Praia de Chanteiro. Practicamente en todos os escritos enviados oficialmente se fixo, se fai e se seguirá a facer mención á seguridade viaria. Nalgún deles mesmo nos lamentábamos de si había que agardar a un accidente (como finalmente ten acontecido) para que as Administracións competentes tomaran en serio este asunto.
- Queremos felicitar ó recentemente aparecido Colectivo ou Comisión Veciñal de Lubre, Cervás e Chanteiro pola súa eficacia e rápido éxito conseguindo que o presidente da Deputación lles chamase para reunirse con eles. Esta Asociación o leva intentando dende o ano 2012, sen sequera recibir resposta. Dado a carácter do asunto a tratar, a mínima cortesía aconsellaba ter enviada esa invitación tamén á Asociación de Veciños de Chanteiro.
- Agardamos sinceramente que o proxecto de ampliación da estrada Ares-Chanteiro se execute canto antes, e nas súas dúas fases previstas; que se cumpran os acordos da Deputación (e as promesas do seu presidente) neste asunto e nos demais que nos afectan; e que o interés dos partidos políticos e da Deputación por esta zona de Ares vaia máis alá das vindeiras eleccións municipais.

Www.vecinosdechanterio.org
vecinoschanteiro@gmail.com
Tlf. 620216551
Chanteiro nº 4 (C.C. Outeiro), 15625-Ares
Nº de rexistro: 2009/013667-1(AC) Páxina1 de 1
Sr. PRESIDENTE DA DEPUTACIÓN DE A CORUÑA
Con motivo dos acontecementos posteriores ó desgrazado accidente acontecido recentemente na estrada Ares-Chanteiro, a Xunta Directiva da Asociación de Veciños de Chanteiro quere manifestar o seguinte: A Asociación de Veciños de Chanteiro, legalmente constituída dende decembro de 2009, leva dende ese ano solicitando a todas as Administracións competentes que se tomaran medidas preventivas para garantir a seguridade viaria
nesta estrada e en todas as outras vías de Chanteiro. Se fixo a raíz da construción da EDAR, polo tránsito de maquinaria e vehículos pesados; se fai cada ano (e varias veces) polo estrado dos arcénssen desbrozar; se fai durante o inverno polas condicións meteorolóxicas e no verán pola maior afluencia de visitantes á Praia de Chanteiro. Practicamente en todos os escritos enviados oficialmente se fixo, se fai e se seguirá a facer mención á seguridade viaria.
Nalgún deles mesmo nos lamentábamos de si había que agardar a un accidente (como finalmente ten acontecido) para que as Administracións tomaran en serio este asunto.
Dado que o presidente da Deputación de A Coruña, segundo indican os medios de comunicación, solicitou reunirse co recentemente aparecido Colectivo ou Comisión Veciñal de Lubre, Cervás e Chanteiro, sen ter en conta á nosa Asociación (que xa o solicitou en anteriores ocasións dende 2012 reunirse co Presidente da Deputación), tamén representativa,pois contamos con máis de 80 Asociados, SOLICITAMOS Ser recibidos polo presidente da Deputación de A Coruña
para trasladar directamente as peticións dos nosos Asociados no asunto da ampliación da estrada Ares-Chanteiro e nos outros asuntos que tamén afectan a esta
poboación.
Agardando recibir una resposta a esta petición, se asina en Chanteiro a 23 de xaneiro de 2015.
miércoles, 31 de diciembre de 2014
lunes, 7 de julio de 2014
"VAPOR RAMON" - 75 ANIVERSARIO DO EXILIO ESCAPANDO DA MORTE E A TIRANÍA.
![]() |
| Croquis da Garda Civil |
![]() |
| Grupo dos exilados |
![]() |
| Garrafón colaborou como tripulante |
![]() |
| "Fachada" do Bar Avenida |
En todas partes anúncianse actos para conmemorar o 75 Aniversario do exilio español, neste mes de xullo.No noso municipio de Ares nunca se fixo recoñecemento á "epopeya e odisea" do "Vapor Ramón", que levou ao exilio francés aos loitadores polas liberdades, escapando dun exterminio seguro do franquismo.
"OS TEMPOS SON CHEGADOS"
Calquera pobo sentiríase orgulloso destes homes, pero Ares permanece impasible ao feito.A vila de Ares --ao contrario que as parroquias de Cervás e Caamouco--, sempre tivo fama de ser un pobo caciquil. E dese "sambenito" non puido sacudirse nin na actualidade.
¡É o que hai, ..... !
Traballo sobor deste feito publicado po-lo historiador Eliseo Fernández, na Revista eumesa de estudios CÁTEDRA, no ano 2006.
miércoles, 23 de abril de 2014
ASÍ FUIMOS... ASÍ VIVIMOS...
ASÍ FUIMOS... ASÍ VIVIMOS...
Este blog me retrotae a mi época y los recuerdos de la niñez y adolescencia.
Acabo de descubrirlo, lo iré escrutando con detenimiento . Ahora lo ofrezco a mis lectores para que lo visiten y descubran las vivencias de "aquella época".
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
23 Abril "Día del Libro" 2014.
Este fue mi primer libro El Silabario.
![]() |
| No recuerdo si fue este de Hernando o parecido |
viernes, 28 de febrero de 2014
jueves, 19 de diciembre de 2013
lunes, 11 de noviembre de 2013
ARES: MEGALOMANÍA versus MELOMANÍA
Los atinados comentarios de José A. Ponte Far y Xoan Rubía en dos diarios de este fin de semana, me ahorran buscar más argumentación sobre la megalomanía que afecta a los mandatarios de hasta el más pequeño pueblecito.
Todos quieren dejar su huella en una placa con su nombre en un edificio o construcción lo más grande posible, tipo Palacio de la Cultura do Gaiás iniciado por Fraga.
(No nos olvidamos de aeropuertos, paseos marítimos, muelles, etc.)
Sólo añadir que los ejemplos cercanos están también a la vista: Nuevo concello de Ares, Casa del Reloj en el muelle mugardés y si me apuran un poco incluso el nuevo Auditorio de Caranza en Ferrol, totalmente innecesario y costoso.
Y ya concretando, a la grandiosa idea del Auditorio de Ares, que le ronda a nuestro Alcalde según expresiones suyas en Facebook, entra totalmente dentro de ese capítulo innecesario del despilfarro que no debieran tener los ayuntamientos en estos momentos.
Se ve que no aprendemos nada de todo lo que está pasando.
Sería, si se llevara a cabo, un cuantioso dispendio no asumible por las debilitadas arcas municipales o en detrimento de otras necesidades y que serviría únicamente para hacer dos o tres conciertos al año.
Conciertos y festivales que se pueden hacer al aire libre, en el pabellón deportivo o en una carpa al efecto, así como en existentes locales de Sociedades y municipales infrautilizadas.
Se evitarían los costes del mantenimiento y conservación de esa pretendida futura infraestructura costosa e innecesaria.

Si se le quiere dar destino a ese desaprovechado solar, donde se pretende ubicarlo, en la denominada Escuela de Niñas "Las Alianzas", lo mejor, barato y más útil será convertirlo en una Aparcamiento Urbano, bien situado en el centro y con tremenda utilidad de lo que Ares carece.
Y no buenas razones”, reza o sabio refrán. E ven a dicir que falar nonvale nada se o discurso no vai acompañado de accións palpables, de cousas tanxibles. Isto semellan telo ben claro algúns políticos que andan sempre na procura de facer algo, sexa o que sexa, con tal de que quede aí malia que a testemuña física da súa xestión non serva case para nada. Os exemplos son abondosos e nalgún caso ata da vergoña ver tanto dispendio con tan pouca utilidade. E o asunto é que non se fan cálculos das necesidades; tan so importa facer o que sexa e que na plaquiñas quede iso de: “... sendo presidente Fulanito e alcalde Menganito”.
Houbo un tempo, coincidindo con que o exalcalde da Coruña Francisco Vázquez promovera un paseo marítimo para a veciña cidade, no que non houbo rexedor que non pensara o mesmo para o seu pobo, vila ou aldea. Saíron paseos marítimos e fluviais coma xestas polos camiños. E que me din dos portos exteriores. Aquí, con a penas dez millas marítimas de distancia, temos dous e aínda non apareceu ninguén que explicase con claridade o por que deses súper portos un tan preto do outro. Un non quer ser mal pensado, pero destas historias algúns seguro que sacaron boa tallada.
No caso da alta velocidade ferroviaria acontece algo semellante. De súpeto a todos entráronnos unhas presas tolas, unha necesidade de chegar a 300 quilómetros por hora a todos os sitios, e de andar coma tartarugas pasamos a ter a liña de alta velocidade máis ampla de Europa con estacións preciosas, de deseño, onde sube un e baixan dous pasaxeiros.
Non sería mellor actualizar o que temos (logo pasa o que pasou) e promover servizos decentes, cómodos e alcanzables de prezo? Estou convencido de que se, por exemplo, de Ferrol a Coruña tivésemos un servizo de tren regular (un pouco máis rápido, si), modernizado e con prezos e horarios axeitados, o mesmo a xente usaría menos o coche particular para desprazarse entre as dúas localidades.
Dos aeroportos xa nin lles falo pois aí teñen exemplos dalgún onde se fan dous aterraxes ao día ou outros nos que aínda non chegou ningún avión, un deles con estatua xigante do señor Fabra por aquilo de perpetuarse, de que quede constancia do ideólogo e promotor de tamaño disparate. E con estes dispendios así andamos a velas vir namentres uns poucos rinse de nós e fan suculentos negocios.
Pero estes desembolsos, estas mostras de obras que se rematan e non se inauguran, non so se sitúan nos grandes centros de influenza senón que xa aparecen en localidades pequenas coma por exemplo no meu pobo. En Mugardos xa hai tempo, no lugar onde outrora estaba o Matadoiro municipal, aló na punta do Ratón, levantaron un moderno edificio para usos pesqueiros –segundo rezaba o cartel anunciador da obra no que tamén figuraba o seu orzamento– con placas solares no tellado e imaxino que con cómodas dependencias deseñadas para o que foi concibido.
Pois leva anos aí, esperando a que alguén se decida, a que o inauguren, a que o poñan en marcha. Polo camiño que levamos, moito me temo que aí vai estar, pechado, exposto ao paso do tempo, desafiuzadodenantes de ter efecto. Este é o exemplo de como xestionamos os diñeiros públicos e logo nos queixamos, este é o panorama no que nos movemos. Ou reflexionamos sobre o mal que estamos a facer as cousas, ou estaremos dando a razón a aqueles que din que isto non ten remedio.
-----o0o-----
¡ El tiempo juzgará estas veleidades !




















